2007/Mar/30

	แระวันนี้ก้อได้ฤกษ์งามยามดีที่เราจะมาอัพได ซึ่งมานก้อผ่านมานานหลายเดือนแล้ว เหอะๆๆ
เมื่อครั้งที่ sj มาไทย
เมื่อครั้งนั้นที่เค้ามาไทย กุมีฟามสุขมากกกกกก
มาเริ่มเข้าเรื่องกันดีก่า วันนั้นมันมีมีทติ้ง ไอ้เราก้ออยากได้ลายเซ็น เยซอง(สาวกเยซอง)
แล้วทีนี่มานไม่ให้เลือกว่าจะขอลายเซ็นคัยดี เราก้อแมร่งโคดเสียดายลายเซ็นเยซอง เยย
แล้วอิป้าผู้จัดการมานจัดให้เราไปเอาลายเซ็นคยูฮยอน ไอ้เราก้อไม่รุว่ามานชื่ออะไรคิดในจัย ช่างแมร่งเหอะ
ลายเซ็นคัยกุก้อเอาว่ะ พอไปถึงตรงน่าคยู พี่แกยกมือไหว้แล้วพูดเป็นภาษาไทยว่า 
"สวัสดีครับ", "โชคดีนะ"(กุเหมือนป้ามากหรอว่ะมาไหว้กุเนี่ยเหอะๆๆ)แต่เค้าก้อน่ารักดี
พอมานเซ็นใกล้จะเสร็จเราก้อยื่นมือไปรอ...ขอจับมือมัน มันยื่นมือมา ด้วยความที่เราเป็นหญิงไทยน่าด้าน
เราก้อเอามือเราอีกข้างไปจับไว้ แล้วก้อหอมมือคยู มานเป็นอะไรที่วิเศษมากกก หอมมากกก พี่แกยืนงงอ่ะ!!
	(นับจากนั้นมากุกลายเป็นว่าชอบคยูไปซะงั้น)
	ด้วยความที่กัวเสียเที่ยวตรงทางลงบันได เหนเยซอง อยุ่เกือบสุดท้ายใกล้ๆชินดง เราก้อตะโกนเรียก 
"เยซอง"!!สุดหล่อของเราหันมาแล้วก้อโบกมือบะบาย หล่อมากกก
 

2006/Jul/31

*+*+* นิยามนักเรียน ฮาฮา *+*+*
นักเรียนคือ...?

ผู้มีอาชีพรับจ้างเรียนหนังสือจากผู้ปกครอง

บุคคลที่มีประสาทหูไวต่อเสียงออดหมดชั่วโมง

นักร้องวงคอรัสเพลงชาติไทย เปิดคอนเสิร์ตทุกแปดโมงเช้า

นักบริโภคมืออาชีพ ถนัดในการบริโภคขนมใต้โต๊ะเรียน

นักเศรษฐศาสตร์ ผู้มองการณ์ไกล คำนวณขอค่าอุปกรณ์การเรียน
เกินไว้ก่อน

นักทอล์คโชว์ฝีปากเด่นทอล์คได้ แม้ขณะครูสอนหน้าห้อง

นักโบราณคดี สำรวจลายมือของเพื่อนตอนลอกการบ้าน

ดีไซน์เนอร์ไอเดียเลิศ มีความสามารถในการดัดแปลงชุดนักเรียนสไตล์ใหม่

ผู้ที่ถูกบังคับให้ต้องทำเวรทุกสัปดาห์และเรียกมันว่า "มีเวร
มีกรรม"

ผู้แบกภาระหนักอึ้ง แต่ในกระเป๋านักเรียน กว่าครึ่งเป็นหนังสืออ่านเล่น


ผู้มีสายตาประดุจเหยี่ยวมองเห็นฝ่ายปกครองในระยะ 100 เมตร

เรียนสนุก ลุกนั่งสบาย ลูกโง่เป็นควาย
พ่อแม่วายวอด

ผู้ที่มักจะวิ่งเร็วกว่า***อย่างเทียบไม่ติด

2006/May/02

เอ็นทรี่แรก